Het kunstwerk Levenslucht is voor mij een van de meest betekenisvolle werken die ik ooit heb gecreëerd. Het ontstond in een periode van twijfel en onzekerheid, waarin mijn relatie met mijn geliefde partner op een kantelpunt stond. We waren toen bijna zeven jaar samen, en hoewel we elkaar al van de middelbare school kenden en we elkaars eerste liefde waren, bevonden we ons in een tijd van emotionele complexiteit. Levenslucht is dan ook een reflectie van deze dynamiek – het contrast tussen het vasthouden en loslaten, tussen liefde en pijn, tussen ontmoeting en afscheid
Het kunstwerk bestaat uit een wolkachtig, abstract landschap in zwart-wit. De vloeiende bewegingen van de rook in de achtergrond symboliseren de wirwar van gedachten en emoties die mijn hoofd op dat moment vulden. Wolken en rook vertellen weinig, ze zijn ongrijpbaar en complex, en dat was precies hoe ik mij toen voelde: opgesloten in een situatie waar ik alleen maar kon nadenken over haar, over ons, zonder duidelijkheid over wat de toekomst zou brengen. Deze abstracte vormen geven de afwezigheid van antwoorden weer en creëren tegelijkertijd ruimte voor de kracht van de handen die centraal staan in het werk.
De twee handen in Levenslucht representeren mijzelf en mijn geliefde. Ze zijn een symbool van de complexe emoties die we tijdens die periode ervaarden. De handen reiken naar elkaar, maar lijken elkaar ook net los te laten. Dit moment, dat zowel het begin van iets nieuws als het einde van iets in het verleden weerspiegelt, toont perfect de twijfel die ik voelde: we waren op het punt van het loslaten, maar ook op het punt van een hernieuwde connectie. Het is een subtiele aanraking, maar de lading ervan is enorm – een emotie die zich zowel als afscheid als ontmoeting kan laten lezen.
De keuze voor deze compositie was geen toeval. Ik vind handen fascinerend en heb talloze foto’s genomen om de juiste positie te vinden. Elke vinger, elke lijn in de hand moest de juiste boodschap overbrengen. De handen zijn een symbolische weergave van de fragiliteit van menselijke relaties: kwetsbaar en tegelijk vol potentie. Ze vertegenwoordigen de spanning tussen twee mensen die zich proberen vast te houden, terwijl ze ook voelen dat ze elkaar moeten loslaten.
De titel Levenslucht is een eerbetoon aan de levensadem die mijn geliefde in mijn leven brengt. Zij is voor mij de lucht die ik adem, die mijn bestaan betekenis geeft.
Interessant genoeg is de titel ook een historische verwijzing: op de plaats waar het kunstwerk staat, bevond zich vroeger, in de jaren 1800, een geheim café genaamd Levenslucht, een symbolische verbinding tussen verleden en heden die het werk nog meer betekenis geeft.
Het schilderen van dit werk was een proces van diepe zelfreflectie en groei. Het was de eerste keer dat ik zo open en transparant iets over mezelf deelde in mijn kunst, en het bracht veel emoties naar boven. Het werk heeft me niet alleen geholpen om mijn eigen gevoelens te verwerken, maar ik hoop ook dat het hetzelfde kan doen voor toeschouwers. Het is openbaar te bezichtigen in Kaprijke, waar de rustige omgeving me de ruimte gaf om me volledig te concentreren op het creatieve proces. Ik ben dan ook enorm dankbaar voor de familie Willems, die me hun muur hebben toevertrouwd en me de kans gaven om dit werk te realiseren.
Levenslucht is niet alleen een kunstwerk; het is een persoonlijke mijlpaal, een reflectie van mijn relatie met mijn geliefde. Het werk staat nu als een symbool van de kracht van liefde, van het vertrouwen dat we uiteindelijk weer in elkaar vonden, sterker dan ooit tevoren. Ik ben je eeuwig dankbaar.
